عسل شناسی

عسل واژه­ای عربی است که به فارسی آن را انگبین می­نامند و عبارت است از ماده شیرینی که توسط زنبوران عسل از شهد گل­های گیاهان جمع آوری شده و پس از تغییرات لازم در سلول­های مومی کندوهای شان جمع­ آوری می­گردد.

عسل یک محصول غذایی مفید و یک اکسیر پرارزش است که از قرن‌ها پیش به‌عنوان عالی‌ترین و مقوی‌ترین

غذاها شناخته‌شده و ماده اصلی آن شهد گل­ها و گیاهان معطر و شفابخش است که توسط زنبورعسل پس

از مکیدن، تغلیظ و تغییر شکل دادن ساخته‌شده و به‌عنوان یک غذای خوشمزه و کامل در دسترس انسان قرار

می‌گیرد. علاوه بر این عسل به‌واسطه ویژگی‌های شفابخش خود به‌عنوان دارو در درمان اکثر بیماری‌ها کاربرد دارد.

عسل یکی از مواد نادری است که در داخل آن هیچ میکروب یا ویروسی قادر به زندگی نیست.

زنبورعسل برای تهیه یک کیلو عسل بایستی شهد 20 میلیون گل را جمع و به کندو حمل نماید.

عسل شناسی

عسل را از نقطه نظرهای مختلفی دسته بندی می­کنند که عبارتند از:

منبع شهد (نوع گیاه):

عسل تک‌گل:

زنبوران عسل از روی یک گل خاص شهد جمع‌آوری می‌کنند، عسل‌هایی که از یک نوع گل تهیه می‌شوند

دارای خواص درمانی ویژه­ای هستند که احتمالاً مربوط به خصوصیات گیاه منبع می‌باشد.

عسل چند گل:

شهد از روی چندین گل جمع‌آوری می‌گردد.

زمان تولید:

عسل بهاره (عسل مرکبات، اقاقیا و درختان میوه):

به عسلی از  مجموع شهد گل‌های طبیعت در فصل بهار تولید می‌گردد، عنوان عسل بهاره داده می‌شود.

عسل پاییزه:

عسلی که تولید آن از اواسط تابستان تا اوایل پاییز صورت می‌گیرد و اغلب از گیاهان دارویی و وحشی تولید می‌شود.

 رنگ عسل:

رنگ عسل به گل‌هایی که زنبور از شهد آن‌ها تغذیه نموده بستگی دارد. عسل بی‌رنگ مانند اقاقیا،

عسل زرد مانند عسل اسپرس، عسل قرمز مانند عسل آویشن و غیره

نحوه تولید و استخراج:

  • عسل مایع (شهد)
  • عسل کریستالیزه (شکرک زده)
  • عسل شان (عسل همراه با موم)
  • مخلوط عسل مایع با عسل شان
عسل شناسی
عسل شناسی
عسل شناسی
عسل شناسی
عسل شناسی
عسل شناسی
عسل شناسی